Blanken-Bogaerts (1-0): the sequel
Marco wordt niet helemaal wijs uit mijn opinie over waarom Bogaerts minder van internetjournalistiek snapt dan Blanken. Hij schrijft:
'Ik begrijp eerlijk gezegd niet waarom deze twee zo naast elkaar worden gezet. De een is een weblog van journalisten waar lezers op kunnen reageren, de ander is een weblog van lezers. Logisch dus dat Dagblad van het Noorden het een stuk eenvoudiger heeft dan de Volkskrant als het aankomt op wat wel en niet geplaatst mag worden. Immers, in het eerste geval blijft de krant sturend in waar het over gaat.'
Maar dat is juist het punt: in het tweede geval óók, maar er wordt (in tegenstelling tot wat er bij het transparante Dagblad van het Noorden gebeurt) gedaan alsof dat niet zo is! Dergelijke betutteling pikt geen lezer meer.
Het Volkskrant-blog is geen echt blog van lezers, maar een omheind tuintje waar alleen geharkt mag worden volgens steeds wijzigende voorwaarden. Zou Microsoft de regels over wat er inhoudelijk geplaatst mag worden, net zo vaak wijzigen op MSN Spaces, dan (a) had de pers de spreekwoordelijke field day, en (b) bleef er geen deelnemer over. Sorry beste lezer annex gratis-voor-ons-content-genererende-Volkskrant-fan, maar dat doelpunt dat u daarnet scoorde, kwam ons wat ongelegen. Voortaan duurt een voetbalwedstrijd maar 89 minuten!
De Volkskrant-blogs lijken op een poging tot proxyjournalistiek: filter de lezers eruit die precies in jouw straatje denken. Schijndemocratie, als Formule 1-rijden in een auto met dubbele bediening en Bogaerts constant met één teen op twee millimeter boven de rem.
Daar komt nog iets anders bij. Wat is de meerwaarde die de Volkskrant hier biedt? Net als Bogaerts geloof ik dat journalistieke filtering een ook door de markt gewaardeerde dienst kan zijn. Maar de schizofrenie van dit experiment is dat het niet extern informatie-anarchisme aan zo'n filterbehandeling wil onderwerpen, maar dat anarchisme juist wil internaliseren en domesticeren. Edoch, een oorlog win je niet alleen met het recruteren van de volgzamen.
Wat er bij de Volkskrant gebeurt, heeft geen moer meer met een journalistiek geloof in filtering te maken, maar alles met angst. Pure and simple. De Volkskrant vreest dat "de" nieuwe media haar ontglippen en probeert de jungle buiten te houden door zelf een digitale hortus botanicus op te zetten. Ik zit te wachten op de eerste Volkskrant-vluchten met de binaire tegenhanger van Agent Orange, want de strijd tegen het oprukkende struikgewas gaan ze niet winnen.
Blanken daarentegen durft te zaaien in het vertrouwen dat de rozen temidden van het onkruid hun weg zelf wel naar boven weten te vinden. Het is dergelijk vertrouwen in de lezer, en dus de klant, dat de Volkskrant volledig lijkt te missen.
October 4, 2005 in Multimedia
TrackBack
TrackBack URL for this entry:
http://www.typepad.com/services/trackback/6a00d834525ec669e200d8351ff0a953ef
Listed below are links to weblogs that reference Blanken-Bogaerts (1-0): the sequel:
