Bizar stukje op de site van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ):
Taken hoofdredacteur zwaarder door web Hoofdredacteuren van vaktijdschriften zien het belang van internet terdege.
Wat, in 2006 al?
Zij voelen zich verantwoordelijk voor de ontwikkeling van hun blad op het web.
De betrokkenheid kent geen grenzen en overstijgt traditionele paradigma's *kuch* *rochel*.
De recente ontwikkeling echter van directies om de hoofdredacteuren af te rekenen op het aantal hits, wordt minder gewaardeerd.
Liever hadden we eerst nog wat meer tijd om te spelevaren, want dat WWW is er pas sinds 1991. En ondertussen vergeten we maar even dat hoofdredacteuren bij printpublicaties nu al op allerlei indicatoren worden afgerekend die minstens zo erg zijn als 'hits'. Zoals daar zijn: oplage, het aantal lezers (oplage vermenigvuldigd met het gemiddelde aantal gebruikers van één exemplaar), losse verkoop en het aantal retouren van distributiepunten.
Maar internet is natuurlijk iets heel anders.
(Bij de weg, NVJ: een serieuze ínternetgebruiker rekent in pageviews en visitors, omdat 'hits' ongelooflijk subjectief en dus onbruikbaar zijn als indicator voor sitebezoek.)
Aldus blijkt uit een mini-enquête van de NVJ.
Veel tijd hadden we niet, en de enige bereikbare hoofdredacteur was die van 'De Journalist', ons eigen vakblad, maar neemt u dit stukje toch maar serieus!
Redacties voelen zich overvallen door de tactiek van hun uitgevers.
Laten we die redelijke eis om afgerekend te worden op prestaties maar hernoemen tot 'tactiek', dat klinkt wat dreigender in deze oorlogstijd. Bovendien leidt het de aandacht af van het feit dat niet-klassieke nieuwssites zoals Nu.nl en GeenStijl.nl absoluut niet hoeven te refereren aan vage emoties zoals 'overvallen'. Daar gaat het namelijk gewoon goed.
De hoofdredacteuren vinden juist dat er eens opnieuw naar hun functieomschrijving gekeken moet worden. Het bijhouden van de site geldt voor hen als fundamentele taakverzwaring.
Want die stukjes dode boomschors moeten ook al worden beschreven. En dat moet allemaal gekopieerd en geplakt worden. Daarom willen wij nog meer stukjes dode boomschors, voorbeschreven met eurotekens. Want wij van de NVJ zijn niet commercieel.
Ook voelen zij zich opgezadeld met taken die eigenlijk bij de uitgever (sales) en marketing (site optimalisatie) horen, maar ten onrechte op het redactiebord worden gelegd. Zoals het online plaatsen van advertorials.
Copy-paste-publish, copy-paste-publish, copy-paste-publish, houdt het nou nooit op? Het lijkt verdorie wel werk!
Een hoofdredacteur die serieus meent dat siteoptimalisatie louter een taak van de marketingafdeling is, moet zich toch eens gaan afvragen of hij niet beter op zoek kan gaan naar ander werk. Zoveel verandert er ook weer niet op internet. Goede hoofdredacteuren maakten zich altijd al druk over de vraag of een cover wel genoeg de aandacht trok in het schap. En nu maken goede hoofdredacteuren zich druk of individuele artikelen wel genoeg de aandacht trekken van zoekmachines. Een niet-geoptimaliseerde site betekent minder lezers. Sinds wanneer willen journalisten niet gelezen worden?
Wat internet doet, is genadeloos afrekenen met slechte kopij die vroeger op pagina 8, links onderin, werd weggemoffeld. Kopij die bij het ouderwetse tweejaarlijkse lezersonderzoek niet eens aan de orde kwam. Dagelijks op artikelniveau meten hoe goed je het doet, is pas betaalbaar geworden dankzij de komst van internet.
Persoonlijk zou ik als hoofdredacteur blij zijn met een instrument waarmee ik ongekend nauwkeurig kan vaststellen of ik de behoeftes van mijn doelgroep wel afdoende vervul. Daarom kan ik niet geloven dat een serieuze hoofdredacteur zo sceptisch staat ten opzichte van de mogelijkheden tot kwaliteitsverbetering die internet biedt. Maar ik ben dan ook al jaren geen lid meer van de NVJ.

Helemaal mee eens Arjan.
eric
Posted by: eric Hennekam | Monday, July 24, 2006 at 11:32
Ik ben het deels eens met de schrijver van het artikel. Ik ben slechts redacteur bij een huis-en-huisblad, maar ook mijn baas wil in de toekomst dat ik me bezig ga houden met internet (jaaaaa, eindelijk ;-))) ) Dit betekent in deze branche echter vaak wel een verzwaring. Je denkt namelijk toch niet dat de papieren uitgave verdwijnt! Dus voor hetzelfde salaris betekent het gewoon dat we er iets bij moeten gaan doen ... hoe mooi internet ook mag zijn!
Posted by: Redacteur H-a-H | Monday, July 24, 2006 at 13:13
@H-to-H
Typisch een Nederlands reactie.. een verzwaring voor hetzelfde salaris ... pfff, waar hebben we het over? Je krijgt in Nederland iedere scheet vergoed, van kinderopvang tot therapie. En nog alleen maar klagen over hoe zwaar het werk is.
Ik heb geruime tijd in de VS geschreven. Da's dik verdienen, maar 7 x 16 uur per week werken ... ook een optie.
Posted by: Roy | Tuesday, July 25, 2006 at 00:59
@Roy
Het geklaag van h-a-h doet me inderdaad een beetje denken aan een niet nader te noemen organisatie die printproducten maakt waar ik laatst een training gaf. Mooi, een baas die in zijn mensen investeert. Dachten de medewerkers anders over. Toen ik zei dat er huiswerk aan de cursus verbonden was, gingen onmiddellijk alle konten tegen de krib, want ze hadden het al zo druk. Misschien moet die sector eens flink gesaneerd, ik kom te vaak mensen tegen die denken dat het salaris een maandelijke uitkering is waar ze recht op hebben.
Posted by: Edith | Tuesday, July 25, 2006 at 12:53
@Edith: http://img238.imageshack.us/img238/2163/elsevierfw0.jpg
Posted by: Ad | Tuesday, July 25, 2006 at 14:45
Zie ook:
http://www.pmmblognoot.nl/2006/10/nvj_snapt_inter.html
Posted by: EVH | Thursday, November 02, 2006 at 23:23